ديگه تقريبا همه ي برگها زرد شده بود بوي پاييز به مشام ميرسيد نميدوني چه حسي خوبي به آدم دست ميده وقتي كه تو درختاي حياط خونه تون قدم بزني و برگها زير پات خش خش صدا بده...

اگه با اون كسي كه دوستش داري كنار هم رو برگها قدم زده باشي حرف منو بهتر مي فهمي يه حس كه توصيفش خيلي مشكله نميدونم چه طوري توصيف كنم خلاصه بايد امتحان كني...

كنار درخت انار بودم همه برگاش ريخته بود يه انار اون بالا داشت خودنمايي مي كرد با دونه هاي خيلي سرخ كه از تركي كه خورده بود معلوم بود منم اونو چيدم ولي اينقدر دونه هاش سرخ و خوشكل بود كه دلم نيومد بهش دست بزنم اونو يه گوشه گذاشتم و فقط بهش نگاه كردم...

ديگه شب شده بود صداي اذون به گوش ميرسيد منم داشتم وضو ميگرفتم برم به مسجد,مسجد محله مون يه كوچه اونورتر بود من رفتم به اميد اينكه اونو دوباره ببينم...

جلو در مسجد خواستم برم تو كه يه دفعه ديدمش با  چادر سفيد و گلهاي صورتي خيلي لحظه خوبي بود من مات موندم لبخندبي بهم زد و رفت منم همينجور مات مونده بودم كه كربلاي محمد خادم مسجد صدام زد مسعود پسرم چرا دم در وايسادي منم رفتم تو ناز بخونم اينقدر تو فكرش بودم كه نفهميدم چه طوري نمازمو خوندم...

صبح بود منم داشتم آماده ميشدم كه برم دانشگاه گوشيم داشت زنگ ميخورد علي دوستم پشت خط بود جواب دادم گفت جلو كوچه با ماشين منتظر من بود من كه هنوز تو فكر لبخند دير اون بودم گيج شده بودم بالاخره آماده شدم از خونه زدم بيرون رفتم سر كوچه علي با ماشين اومده بود منم رفتم سوار شدم...

سر كلاس ديگه به هيچي جز اون فكر نميكردم كه يه دفعه استد گفت بچه ها خسته نباشيد تا فردا خداحافظ كه يه دفعه علي زد به پشتم گفت پسر حواست كجاست نكنه عاشق شدي منم يه لبخند زدم گفتم نه من و عاشقي بعد با هم رفتيم...

با علي رفتم به پاركي كه نزديك دانشگاه بود تو فكرم ميگفتم جريان رو با علي در ميان بزارم ولي بعدش پشيمون شدم گفتم شايد علي بهم بخنده چون بهش گفته بودم عشق يه چيز الكيه كه فقط دخترا اين حس بهشون دست ميده ولي حال فهميدم كه واقعا عشق وجود داره...

ديگه ظهر بود علي منو رسوند سر كوچه منم بهش گفتم فردا منتظرتم پس تا فردا خدانگهدار بعد رفتم به سمت مسجد وضو گرفتم رفتم نماز خوندم داشتم از مسجد دور ميشدم كه اونو سر كوچه با يكي از دوستاش ديدم داشتن ميرفتن مسجد نميدونم چرا هر وقت اون ميديدم دست پام ميلرزيد منم بي توجه به اون از كنارشون گذشتم...

تا يه مدت به اين فكر بودم كه اگه نسبت به اون بي خيال بشم اين فكر از سرم ميپره...

چند روز بعد ديدم واقعا نميتونم بهش فكر نكنم داره فكرش ديوونم ميكنه ديگه نمدونستم بايد چيكار كنم تا اينكه رفتم به مينا خواهرم رو ميگم گفتم من اين اتفاق برام افتاده بود بعد بهش گفتم كه اون كي هست مينا اول منو مسخره كرد بعد با يه لحن مهربون گفت خودم كمكت ميكنم داداش كوچولو خودم اين حرف رو كه از مينا شنيدم يه كم احساس دلگرمي كردم...

چند روز بعد مينا كه از دانشگاه برگشت بهم گفت مسعود يه خبر خيلي خوب برات دارم منم كه خيلي دلهره داشتم بهش گفتم كه چه خبري ,بهم گفت كه من با ندا صحبت كردم منظورم اوني هست كه من داشتم از فكرش ديوونه ميشدم .گفت كه من به ندا گفتم كه تو اونو ديدي و از فكرش بيرون نميري بعد از چند دقيقه كه با هم صحبت كرديم اون شماره تو رو ازم گرفت. داشتم از خوشحالي بال در مي آوردم ديگه نمدونستم چيكار كنم...

ساعت 3عصر بود كه گوشيم زنگ خورد گوشيم رو نگاه كردم ديدم يه شماره نا آشناست.ديگه مطمئن شدم كه خودشه,ولي ميترسيدم كه گوشيمو جواب بدم. كه يهو جواب دادم گفتم الو بفرماييد بدون اينكه فكر كنم اون پشت خطه كه يه دفعه يه صداي خيلي ناز و آروم گفت سلام خوبي؟ من گفتم شما ؟ گفت ندا هستم شمارتو از مينا خواهرت گرفتم صدام داشت ميلرزيد از دلهره داشتم ميتركيدم,ندا بهم گفت آقا مسعود خيلي راحت با من صحبت كن با من راحت باش. مثل اينكه از صداي من فهميده بود كه من خيلي دست پاچه شدم,منم گفتم راحتم مشكلي نيست بعد چند دقيقه با هم صحبت كرديم اون گفت كه ديگه بايد قطع كنه شايد مامانش بهش شك كنه...

ادامه داستان رو بعد براتون ميگم...